Aktualności

Dzięki łasce Bożej i wierności postanowieniu, uczestnicy III Parafialnej EDK, wędrując wzdłuż granic parafii Miłosierdzia Bożego w Woli Rzędzińskiej, szczęśliwie dotarli do celu. Z jednej strony było nim fizyczne stanięcie na XIV stacji zlokalizowanej przy kapliczce św. Józefa w ogrodzie zakonnym Sióstr Służebniczek. Z drugiej zaś wytrwanie do końca na obranej drodze, pomimo mocno niesprzyjających warunków pogodowych. To wyzwanie było namacalnym, wyraźnie dostrzegalnym wyjściem poza strefę komfortu. U kresu wędrówki przyszło zrozumienie, że dopiero gdy decydujemy się na porzucanie utartych schematów, przyzwyczajeń, otrzymujemy obfitość Bożych darów do stawania się wciąż nowym człowiekiem.

Zatem czas na słowo dziękuję od Uczestników. Najpierw Bogu, bo obdarował nas i każdego człowieka licznymi możliwościami, by rozwijać pełnię własnego człowieczeństwa i życia. Słowo dziękuję dla księdza Proboszcza Stanisława Szufnary za wspieranie od początku inicjatywy Parafialnej EDK, za zawsze motywujące słowo na drogę i sprawowaną Eucharystię, rozpoczynającą tegoroczne wędrowanie. Wielkie uznanie i szczera wdzięczność niech płynie ku Druhom z OSP Wola Rzędzińska, którzy od I PEDK dbają o bezpieczeństwo uczestników. W tym roku w zabezpieczenie włączyli się: Michał Hetman, Paweł Ziaja, Piotr Sobol, Adrian Kozioł, Dawid Kołton, Patryk Łazowski, Szymon Mordyl, Hubert Golec.

A teraz moment, by podziękować wszystkim Uczestnikom z Parafii oraz spoza, za współtworzenie wydarzenia i włączenie się w modlitwę. Wszystkim wytrwałym i odważnym serdeczne gratulacje z powodu osiągnięcia celu.

Dla podsumowania zauważyć trzeba, że w tym roku wędrowało 65 osób. Wśród zacnych Seniorów, cieszących się najdłuższym stażem życia, maszerowali pani Urszula Roik i pan Andrzej Ziaja. Najmłodszymi uczestnikami było rodzeństwo Antoni i Amelia Miranda, odpowiednio 9 i 11 lat.

Na koniec chcemy podzielić się jeszcze informacją, że w noc wędrówki, w naszym kościele parafialnym, od godziny 3:00 trwała adoracja Najświętszego Sakramentu. Wierni rozważali kolejne godziny konania Jezusa, zawierzając Miłosierdziu Bożemu potrzeby świata i Kościoła.

Pamiętajmy: z Bogiem „nie ma, że się nie da”.